زمینه و هدف: حق سلامت از جمله ارکان حقوق حق­های بشر است و یکی از دغدغه­های اصلی دولت‌ها محسوب نیز می­شود. فرانسه یک کشور پیشرو در قانونگذاری در این حوزه محسوب شده که می­تواند الگوی مناسبی برای جمهوری اسلامی ایران در حوزه­های سیاست­گذاری و اجرا باشد.
روش ها: ین مقاله با استفاده ازکتاب­ها و مقالات موجود درکتابخانه‌های واقعی و مجازی به­روش تشریحی- تحلیلی نوشته شده ­است.
یافته ­ها: حق دسترسی به دارو و خدمات درمانی از حق سلامت به­عنوان حق اساسی برای تمامی ابنای بشر نشأت می‌گیرد که باید بدون تبعیض، با قیمت مناسب و با سیاست‌هایی نظیر بیمه سلامت هدفمند برای همگان فراهم شود.
نتیجه ­گیری: تمامی ابعاد ای دسترسی؛ شامل دسترسی فیزیکی، توزیع مناسب امکانات مالی یا بودجه‌بندی، امکانات غیرمالی مانند مراکز ارائه‌دهنده خدمات، امکانات و تجهیزات و وسایل، دارو، متخصصان مراقبت سلامت، و دسترسی به خدمات حیاتی اورژانس درکنار ابعاد دیگری نظیر دسترسی مالی ازجمله بیمه و کنترل قیمت و مبارزه با گران­فروشی، و دسترسی به اطلاعات مربوط به سلامت، به­دقت و ظرافت خاصی در قوانین و مقررات فرانسه لحاظ شده است. با توجه به تفاوت اولویت کشورها به دلیل تفاوت در منابع مالی و توان آن­ها و ظرفیت تولید، میتوان قوانین فرانسه را در ایران پیاده سازی و استفاده کرد.